W pierwszych dniach lutego 2011 roku ujrzał światło dzienne 51 numer rocznika „Muzealnictwo”. To ukazujące się od lat wydawnictwo, jedyne chyba na rynku zajmujące się problematyką związaną z działalnością muzeów, w swojej najnowszej odsłonie jest szczególnie ważne dla nas – muzealnych edukatorów. Cały powiem numer poświęcony został edukacji muzealnej właśnie.
W 51 numerze „Muzealnictwa” znajdą więc Państwo całe spektrum problematyki związanej z edukacją muzealną w Polsce i na świecie. Znalazły się tu zarówno rozważania krytyczne na jej temat, prognozy na przyszłość, podsumowania projektów. Bardzo obszerny i inspirujący jest również tym razem dział poświęcony dobrym praktykom edukacyjnym zarówno krajowym, jak i zagranicznym.
Po aktualny numer „Muzealnictwa” warto sięgnąć również, by poznać wyniki I Etapu Raportu o Stanie Edukacji Muzealnej w Polsce, przygotowywanego przez Forum Edukatorów we współpracy z grupą Polskich Muzeów. Jego wyniki, choć wstępne zachęcają już w tym momencie do podjęcia dyskusji o stanie i przyszłości edukacji muzealnej w Polsce.
Do czego poza lekturą 51 numer „Muzealnictwa”, na łamach naszego Forum Dyskusyjnego Państwa serdecznie zachęcam.

Książka poświęcona praktyce edukacyjnej muzeów francuskich, w szczególności sztuki współczesnej. Omówieniu działalności wybranych muzeów, skoncentrowanym przede wszystkim na realizowanych przez nie działaniach adresowanych do dzieci i młodzieży, towarzyszy refleksja teoretyczna. Dotyczy ona znaczenia edukacji dla koncepcji współczesnego muzeum sztuki oraz formuł edukacji w nich prowadzonej. Ów aspekt „teoretyczny” stanowi też najciekawszy wątek książki. Co prawda dla praktykującego muzealnego edukatora wiedza o tym jak to się robi we Francji jest bardzo istotna, to jednak uwagi autorki dotyczące miejsca edukacji w muzeum sztuki oraz refleksja poświecona znaczeniu działań edukacyjnych są szczególnie cenne. Tak więc z jednej strony Skutnik podkreśla, że dawna koncepcja muzeum skoncentrowanego przede wszystkim na kolekcjach, zastępowana jest poprzez myślenie o nim jako o przestrzeni gdzie sztuka i życie społeczne wzajemnie się przeplatają oraz, że w takim muzeum miejsce edukacji jest kluczowe. Przy czym zwraca uwagę również na to, że sama edukacja też ulega przekształceniu. Stąd koncentruje się na pojęciach, które dla prezentowanego w książce jej rozumienia są kluczowe, mianowicie „interpretacji” i „mediacji”, które prowadzą do „spotkania” i „dialogu” z Innym. Zwraca więc uwagę na to, że współczesne muzeum jest miejscem gdzie poprzez edukację można podejmować próby dokonywania społecznej transformacji i jest to jego jedno z zasadniczych zadań.